Notlar

                                                               ATEŞ VE SU Şehrin sesine ihtiyaç duyduğu zamanlar da vardı, sakince nefes alıp yüzünde tatlı bir gülümsemeyle kendini dışarı attığı ve kaldırımları aşındırarak hedefli veya hedefsiz ilerlediği yollar ve zamanlar da... O gün öyle bir gün olmadığını hissetmesine rağmen kulaklığını takıp kendini dış dünyadan soyutlamış şekilde müziğini dinliyordu çoğu zaman olduğu gibi. Hedefsiz çıkmıştı o gün evden. Maddi kaygısı olmayan ve otuz yaşına gelmiş biri için hedefi olmadan sokaklarda yürümek, bir taraftan bulunmaz bir  nimet sayılırken bir taraftan ise gelecek adına kaygı verici olabilir. Kendi kendine gelecek kaygım yok derdi demesine ama tedirgindi yine de. Sokakta yürürken veya toplu taşımada birileriyle göz göze gelmek istemeyişi de bu tedirginliğinden ileri geliyord...